بیماری سفیدک داخلی پیاز با مناطقی به رنگ سبز روشن، مایل به زرد تا قهوه ای و با اندازه و شکل نامنظم (بیضی تا استوانه‌ای) روی برگ‌های آلوده یا ساقه های دانه مشخص می شود.

بافت قسمت‌های آلوده ممکن است لایه‌هایی متناوب از زرد و سبز باشد.

قارچ عامل بیماری سفیدک دروغی پیاز اسپورهای خود را که با نام اسپورانژیا نامیده می‌شوند در سطح برگ ها و ساقه های بذری تشکیل می دهد.

توده‌های اسپور در ابتدا شفاف و مایل به خاکستری هستند و سپس به سرعت به رنگ بنفش تغییر پیدا می کنند.

با توسعه بیماری برگ ها کاملا توسط قارچ احاطه می شوند و از بین می روند. در نتیجه نوک برگ ها خشک می‌شوند که به صورت مناطقی مشخص در قسمت‌های مختلف مزرعه قابل مشاهده است.

این برگ‌های مرده به سرعت توسط لکه هایی بنفش رنگ پوشیده می شوند و در نهایت ظاهری تیره به برگ‌های مرده می‌دهند.

سفیدک دروغی یا داخلی به ندرت باعث از بین رفتن گیاه می شود اما رشد پیاز‌ها ممکن است کاهش یابد. بافت پیاز به ویژه گردن آن ممکن است اسفنجی گردد و پیازها فاقد کیفیت مناسب برای نگهداری باشند.

کاشت بذر و یا پیاز سالم

تناوب زراعی

حذف علف های هرز و یا بقایای گیاهی آلوده

با مشاهده‌ی اولین علائم بیماری استفاده از قارچ کش هایی مانند مانکوزب 2 کیلوگرم در هکتار، متالاکسیل+مانکوزب 2 کیلوگرم در هکتار، فاموکسادون + سایموکسانیل 200 گرم در هکتار و همچنین اکسی کلرور مس 2 کیلوگرم در هکتار

علائم بیماری

عامل بیماری سفیدک داخلی (یا سفیدک دروغی) در واقع از گروه شبه‌قارچ‌ها است.

اولین علائم این بیماری، پس از خیس شدن سطح برگ‌ها ودرجه حرارت کمتر از 18 درجه سانتی گراد، با جوانه زدن اسپورهای این شبه‌قارچ، در سطح زیرین برگ‌ها شروع می‌گردد.

علائم بیماری در ابتدا با ایجاد نقاط سبز کم‌رنگ به صورت موزاییکی در پهنه برگ نمایان می‌شود. سپس، لکه‌های سبزرنگ به زردی گراییده و به وسیله رگبرگ‌ها محدود می‌شود.

این لکه‌ها ابتدا در برگ‌های میانی بوته ایجاد و در شرایط مساعد، کل برگ‌های بوته را آلوده می‌کند.

پشت برگ‌ها ظاهر کرکی به رنگ ارغوانی تیره تا خاکستری روشن دارند که اندام رشد یافته این شبه‌قارچ می‌باشند.

با پیشرفت بیماری و توسعه لکه‌ها و اتصال آن‌ها به یکدیگر، کل سطح برگ‌ها خشک شده وبه تدریج می‌ریزند.

راه های پیشگیری و کنترل بیماری سفیدک داخلی پیاز

•    تناوب زراعی سه الی چهار ساله با گیاهان غیر میزبان
•    کاشت در زمین با زه کش مناسب
•    کاهش تراکم بین بوته ها
•    جمع آوری و انهدام بقایای گیاهی
•    استفاده از بردوفیکس

کنترل زراعی سفیدک داخلی در گلخانه:

1. استفاده از ارقام مقاوم
2. عدم کشت متراکم بوته‌ها
3. تهویه مناسب در گلخانه
4. بهبود زهکشی خاک
5. رعایت تناوب زراعی
6. رعایت دور و میزان آبیاری و خودداری از آبیاری شبانه
7. حذف و جمع‌آوری بقایای گیاهی و از بین بردن آن‌ها
8. هرس برگ‌های آلوده و خارج کردن آن‌ها از گلخانه
9. از بین بردن علف‌های هرز در گلخانه و حتی اطراف گلخانه که می‌توانند میزبان این شبیه‌قارچ باشند.
10. استفاده بی‌رویه از کودهای نیتروژنی باعث تردی اندام گیاهی می‌گردد و شرایط را برای فعالیت بهتر بیماری‌های مختلف فراهم می‌کند.