بیماری گموز مرکبات
بیماری گموز مرکبات عامل بیماری گموز معمولا دو شبه قارچ
بنامهای phytophthora citrophthora و P.nicotainae Breda de Han هستند،
که در اکثر نقاط دنیا باعث خسارت در مرکبات میشوند. در اکثر مناطق مرکبات خیز ایران، هر دو شبه
قارچ از طوقه،ریشه، بافتهای آلوده و خاک اطراف درختان مبتلا به بیماری گموز مشاهده شده است.
رمان شناخته شدن بیماری گموز مرکبات
بیماری گموز اولین بار در سال 1646 و در کشورهای حاشیه دریای مدیترانه، آفریقای جنوبی
استرالیا، آمریکا، کوبا، پاراگوئه، برزیل، پرتوریکو و مکزیک مشاهده شده است.
علائم بیماری
نشانههای اولیه بیماری به صورت لکههای کوچک آب سوخته
و قهوهای رنگی روی پوست در ناحیه طوقه درخت است.
با افزایش تدریجی لکهها به طرف قسمتهای بالایی و پایینی گیاه، باعث قهوهای شدن پوست درخت، ایجاد
شکافهای عمودی در پوست و خروج صمغ میشود.
خروج صمغ از دیگر نشانههای بارز این بیماری است که
میزان آن در ارقام مختلف مرکبات، متفاوت است. چنانچه آلودگی در قسمتهای زیر خاک باشد،
صمغ ترشح شده جذب خاک شده و از بیرون قابل مشاهده نیست.
پیشگیری
۱) انتخاب پایه مقاوم : انواع پرتقال، انواع نارنگی، لیموترش، لیموشیرین، بکرائی و ترنج از جمله ارقام حساس میباشد.
نارنج (به تریستیزا حساس) و نارنج پونسیروس تریفولیاتا (به اگزوکورتیس حساس) به بیماری گموز مقاومند.
۲) محل پیوندک باید ۳۰-۱۵ سانتیمتر از خاک فاصله داشته باشد.
۳) حذف علفهای هرز از دور طوقه
۴) خودداری از ایجاد زخم اطراف طوقه
۵) جلوگیری از جمع شدن آب دور طوقه درخت
عامل بیماری، نحوه انتشار و چرخه زیستی گموز مرکبات:
قارچ Phytophthora citrophthoraعامل ایجاد بیماری گیاهی گموز مرکبات است.
قارچ فیتوفتورا تقریباً در تمام باغات مرکبات وجود دارد.
در شرایط مرطوب، این قارچ اندام های تکثیری زیادی تولید کرده
و به سرعت از طریق زخم یا ترک های موجود روی طوقه، وارد گیاه می شود. هوای گرم تابستان
سرعت انتشار بیماری را کاهش داده و فعالیت قارچ در هنگام خشکی خاک متوقف می شود.