کنترل علف های هرز جالیز
کنترل علف های هرز جالیز که در بین کشاورزان به “سرطان” معروف است خود را به ریشه گیاه میزبان می چسباند
و از آن تغذیه می کند. گل جالیز عمدتا علف هرز و انگل مزارع صیفی و جالیز و نیز کلزا محسوب می شود
اما این گیاه انگلی میزبان های جدیدی را هم سال به سال
پیدا کرده و حتی در محصولات علوفه ای هم دیده شده است.
در مناطق آلوده بیش از ۷۰ درصد به محصول گوجه فرنگی خسارت می زند . کنترل آن بسیار مشکل است و
خسارت این علف هرز به حدی است که بسیاری از کشاورزان محصول گوجه فرنگی خود را رها می کنند.
مسعود لطیفیان معاون کنترل آفات سازمان حفظ نباتات
کشور گفت: کنترل شیمیایی این عامل خسارت زا با
علف کش ها بسیار دشوار است. مبارزه شیمیایی با علفکشها علیرغم توصیه، مصرف بسیار محدودی دارد
و بنابراین سطح مبارزه شیمیایی حدود ۵۵۰۰ هکتار در کل کشور است.
کنترل علف های هرز جالیز
پیش از اینکه راجع به نشانههای ظاهری این انگل صحبت کنیم، نیاز است تا میزبانهای این انگل را بشناسید.
این انگل گونههای متفاوتی دارد، اما در ایران حدود 30 گونه آن وجود دارد. جنس Orobanche میزبانهای متفاوت
و فراوانی دارد. به طور کلی علف هرز و انگل خانواده تیره کدوئیان، سیب زمینی و حبوبات است.
چنانچه مشاهده کردید، در مزرعهای یک سری از بوتهها
در بین سایر بوتهها، به صورت غیر عادی تا ده سانتیمتر،
رشد کرده، ولی ارتفاع آنها کمتر از بوته اصلی میباشد، همچنین انتهای ساقه یا همان مریستم انتهایی و
برگهای اطراف رو به زردی رفته است، میتواند نشانههای اولیه ظهور گل جالیز باشد.
چرخه زندگی و نحوه خسارت علف هرز گل جالیز
چرخه زندگی علف هرز گل جالیز با بذر شروع میشود. بذر از طریق تحریک مواد مترشحه ریشه گیاه میزبان
شروع به جوانه زدن میکند و پس از اتصال به ریشه گیاه میزبان زندگی خود را ادامه میدهد. هر بوته از گل
جالیز خدود 250 هزار بذر بسیار ریز تولید میکند. اغلب بذر های گل جالیز دارای خواب اولیه هستند.حداکثر
فاصله بذر از ریشه میزبان برای تاثیر پذیری از مواد محرک جوانه زنی دو سانتی متر میباشد.
پس از جوانه زدن بذر گل جالیز،رشته اولیه از درون
پوست بذر خارج میشود و اطراف ریشه گیاه میزبان استقرار
میابد. نفوذ به داخل ریشه میزبان از طریق ترشح آنزیم ها و همچنین فشار مکانیکی سلول های
مکینه صورت میگیرد که موجب جدا شدن سلول ها از یکدیگر میشوند.