مقاومت آفات به سموم آفت کش

مقاومت آفات به سموم آفت کش یکی از مشکلات اساسی در روند کنترل آفات مسأله بروز مقاومت در برابر سموم میباشد. در
حقیقت بروز مقاومت یکی از مهمترین مسایل در مبارزه با آفات و ناقلین بیماریها است تا جاییکه
سازمانهای بین المللی از جمله سازمان خوار و بار و کشاورزی جهانی (FA.O) ، سازمان بهداشت
جهانی (W.HO) و سازمانهای دیگر را واداشته است که عملاً دست به کار شده و با صرف
هزینه های هنگفت در امر تحقیق به فکر چاره جویی و حل این معضل برآیند نزدیک به ۵ دهه
استفاده شدید از حشره کشهای مصنوعی آلی برای کنترل آفات کشاورزی و ناقلین بیماریها، باعث
انتخاب نزدیک به ۴۵۰ گونه از آنها که در برابر سموم مقاومت دارند شده است پیشرفت مقاومت
آفات در برابر سموم باعث افزایش مصرف سموم و به تبع آن افزایش مسمومیت بیشتر افراد بالا
رفتن هزینه های کنترل آفات تخریب عوامل اکولوژیکی، بی اثر شدن استراتژیهای کنترل و نهایتا
تخریب هر چه بیشتر سیستمهای کشاورزی گردیده است.

مقابله با عوارض ناخواسته

بشر برای مقابله با عوارض ناخواسته حاصل از بروز مقاومت، سیستمی را به نام مدیریت مقاومت طراحی کند
و در قالب آن از توسعه مقاومت جلوگیری کرده و نیز مقاومت ایجاد شده را از بین ببرد.
از نظر تاریخی اولین مورد بروز مقاومت مربوط به شیشک سان روزه ( لم
percinerema در سال ۱۹۱۴ در برابر سولفور آهک می باشد. در سال ۱۹۱۶ در کالیفرنیا شیشک
قرمز مرکبات (Aonidiella aurantic) و شیشک سیاه زیتون (iseria oleae) نسبت به اسید
الیدریک مقاومت نشان دادند.

مقاومت به سموم حشره کش

موضوع مقاومت به سموم حشره کش از نظر عملی زمانی مورد
توجه قرار گرفت که سمومی نظیر ددت بعد از جنگ جهانی دوم نتوانست نژادهای مقاوم سکس
مانگی را در سودان و دانمارک پشه کولکس (Calet pplens) رادر ایتالیاه پیشه زرد (مه
را در فلوریدا، ساس رختخواب Cimes lectularias) را در هاوایی و شیش بدن انسان
Pedicals hamanasy) را در کره و ژاپن کنترل نماید. در سال ۱۹۵۱ در آمریکا یعنی پنج سال پید
از مصرف ددت کرم سیب از خود مقاومت نشان داد. بزودی در کشورهایی نظیر استرالیا  ۱۹
آفریقای جنوبی (۱۹۵۶)، کانادا (۱۹۵۸) و کشورهای مدیترانه ای (۱۹۶۶) نیز این مقاومت گزارش
گردید. مقاومت در برابر سیکلودینها در سال ۱۹۵۵ در کرم مفتولی Conderisal گزارش شد.