سوختگی آتشی

سوختگی آتشی یکی از بیماریهای بسیار خطرناک باکتریایی است که نخستین بار در نیویورک گزارش شد سپس در اروپا و بسیاری از کشورهای میوه خیز شیوع پیدا کرد. این بیماری به سیب گلابی به و دیگر گیاهان تیره وردسانان (گلسر خیان حمله میکند. در ایران این بیماری برای نخستین باردر بهار ۱۳۶۸ روی گلابی منطقه برغان کرج مشاهده و در سال ۱۳۷۰ به وسیله ذاکری و شریف نبی در کنگره دهم گیاه پزشکی ایران گزارش شد پس از آن وجود این  بیماری در باغهای کرج شهریار دماوند جاده چالوس قزوین سلماس خوی ارومیه تبریز شبستر مرند اسکو آذرشهر زنجان سمنان، فریمان مشهد و استانهای کردستان گیلان و فارس روی درختان  سیب ،گلابی به زالزالک و گلسرخ به اثبات رسید

بیماری سوختگی آتشی

نگارنده این بیماری را سالها قبل از گزارش آن به صورت شانکرهای را کد روی  شاخه های درختان گلابی منطقه قزوین مشاهده کرده بود. بنابراین احتمال دارد که این بیماری همراه نهالها يا قطعات ازدیادی آلوده از کشورهای خارج وارد ایران شده، به حالت سکون سرمی برده است؛ ولی در سال ۱۳۶۸به دلیل ایجاد شرایط مناسب برای این بیماری در برغان کرج ظاهر شده در سال ۱۳۷۱ که شرایط اقلیمی بسیار و همراه با بارندگیهای بهاری بوده است در برخی از باغهای استان قزوین شایع شده خسارت سنگینی را وارد به ساخته است.

پیشرفت بیماری سوختگی آتشی

سوختگی آتشی بیانگر نشانه مهم و بارز این بیماری است، یعنی قسمتهای عفونی درختان چنان است که گویی در آتش سوخته.اند در شکوفه ها میوه ها برگها و قسمتهای چوبیدرختان عفونی بافت مردگی نکروز بروز میکند از نشانه های بارز و اختصاصی این بیماری ترشح قطره های شیرا به از اندامهای عفونی است؛ ترشح  شیرا به معمولاً در آب و  هوای مرطوب دیده می شود. شکوفه های آلوده در مراحل اولیه عفونت «آبگز میشوند بیشتر اوقات نخستین نشانه ها درسطح خارجى نهنج و دمگل بروز میکنند. به تدریج که بیماری پیشرفت میکند ابتدا كاسبرگها وسپس همه

اجزای شکوفه قهوه ای یا سیاه میشوند. شکوفه های خشکیده و سیاه شده  همواره به  پایک خود چسبیده تا زمستان روی درخت باقی می مانند.

عامل بیماری

پوست شاخه ها در محل شانکرهای تازه و فعال با چاقو بریده و برداشته شود رگه هایی متمایل به قرمز در آنها دیده میشود که وجه تمایز این بیماری با آسیب سرما و دمای پایین است بعد از این مرحله بافتهای آلوده شاخه قهوه ای میشوند موقعی که رشد درخت کند ،شود حاشیه بخشهای آلوده فرورفتگی پیدا کرده گاهی ترک بر می دارد باکتری عامل بیماری، Erwinia amylovora نام دارد که به تیره Enterobacteriaceae متعلق است. این باکتری میله ای دارای کپسول گرم منفی اکسید از منفی کاتالاز مثبت و غیر هوازی اختیاری است و ۱ تا ۸ تاژک محیطی دارد.

بیماری آتشک با عامل باکتریایی ارویا امیلوورا از آفت های مهم و بسیار مخرب و واگیردار درختان میوه دانه دار است. نام این بیمار آتشک از روی ظاهر درخت بیمار گرفته شده چرا که در زمان دچار شدن به بیماری درخت یا گیاه ظاهری به  مانند یک گیاه آتش گرفته دارد. یکی از بیماری های گیاهان که مهمترین آنها به و گلابی است و در سراسر جهان به مسئله ای مهم تبدیل شده است. میزان خسارات آتیشک بر روی درختان سیب نیز مشاهده شده است که البته کمتر از گلابی و به  است. اولین گزارش از این بیماری در قرن هجدهم میلادی بوده است. این بیماری برای اولین بار در کشور ایالات متحده ی آمریکا روی درختان سیب ، به و گلابی مشاهده شده است

پیشگیری از آتشک

بیماری آتشک یک بیماری باکتریایی است که عمدتاً درختان دانه‌دار مانند سیب، گلابی و به را تحت تأثیر قرار می‌دهد. علائم آن شامل سوختگی ظاهری در شکوفه‌ها، برگ‌ها، میوه‌ها و شاخه‌ها است که به نظر می‌رسد قسمت‌های آلوده دچار سوختگی شدید شده‌اند. این بیماری ابتدا از شکوفه‌ها شروع شده و سپس به برگ‌ها و میوه‌ها سرایت می‌کند، باعث کاهش تعداد میوه‌ها، توقف رشد میوه‌ها و تخریب آنها می‌شود.

برای پیشگیری از آتشک، باید از کاشت توأم درختان گلابی، به و سیب در یک باغ خودداری کرد، زیرا این گونه‌ها میزبانان اصلی بیماری هستند و می‌توانند بیماری را به یکدیگر منتقل کنند. همچنین، استفاده متعادل از کودهای شیمیایی (به‌ویژه کودهای ازته) برای جلوگیری از آبکی شدن بافت درختان، هرس به‌موقع شاخه‌های آلوده و معدوم کردن آنها، و حفظ بهداشت باغ از طریق جمع‌آوری بقایای گیاهی توصیه می‌شود.